DZIECKO 5 - LETNIE

  W załączniku (u dołu strony) ciekawy artykuł do poczytania

OŚWIATOWE ABC - 6-latek

oraz OŚ CZASU- Kiedy do szkoły?

..................................................

 

W 2014 r. obowiązkiem szkolnym objęte zostaną tylko sześciolatki urodzone w pierwszej połowie 2008 r. Pozostałe dzieci z tego rocznika pójdą do szkoły w 2015 r. - zdecydował w Sejm, nowelizując ustawę o systemie oświaty.

Za przyjęciem nowelizacji ustawy głosowało 295 posłów, 126 było przeciw, 18 wstrzymało się od głosu.

 

Według MEN nowelizacja ustawy to wyjście naprzeciw oczekiwaniom i obawom zgłaszanym przez rodziców.

Zgodnie z nowelizacją dzieci urodzone w okresie 1 stycznia - 30 czerwca 2008 r. pójdą w wieku sześciu lat obowiązkowo do szkoły 1 września 2014 r. wraz z siedmiolatkami urodzonymi w 2007 r. Dzieci urodzone w drugiej połowie 2008 r., czyli od 1 lipca do 31 grudnia, pójdą obowiązkowo do szkoły od 1 września 2015 r. wraz z wszystkimi dziećmi sześcioletnimi urodzonymi w 2009 r.

W nowelizacji zapisano także, że od września 2014 roku klasy pierwsze szkół podstawowych będą liczyły do 25 uczniów. Przepis ten docelowo będzie dotyczył klas I-III (we wrześniu 2014 klasy I, we wrześniu 2015 r. klasy I i II, od września 2016 r. klasy I-III). W latach szkolnych 2014/2015 i 2015/2016 w szkołach, gdzie utworzonych będzie więcej niż jeden oddział klasy pierwszej, dzieci zostaną dobrane do poszczególnych klas według wieku, począwszy od najmłodszych.

Zgodnie z przyjętą przez Sejm poprawką, zgłoszoną przez PO, w uzasadnionych przypadkach na wniosek rodziców będzie można odejść od tej zasady, chodzi np. o sytuację, gdy do szkoły szłoby rodzeństwo urodzone w dwu różnych rocznikach.

Sejm odrzucił za to poprawki SLD i Solidarnej Polski, zgodnie z którymi ograniczenie liczby dzieci w klasach do 25 uczniów dotyczyłoby nie tylko klas I-III, ale wszystkich klas w szkole podstawowej. Sejm odrzucił też wniosek PiS o odrzucenie projektu nowelizacji ustawy w całości.

Obowiązek szkolny dla dzieci sześcioletnich został wprowadzony do polskiego systemu edukacji ustawą w 2009 r. Początkowo wszystkie sześciolatki miały pójść do pierwszej klasy od 1 września 2012 r., natomiast w latach 2009-2011 o podjęciu nauki mogli decydować rodzice. Rząd, chcąc dać samorządom dodatkowy czas na przygotowanie szkół, przesunął ten termin o dwa lata, do 1 września 2014 r.

Od samego początku wprowadzeniu obowiązku szkolnego dla sześciolatków towarzyszą protesty. W czerwcu w Sejmie złożony został wniosek o przeprowadzenie ogólnokrajowego referendum edukacyjnego m.in. w sprawie obniżenia wieku obowiązku szkolnego z siedmiu do sześciu lat. Wraz z wnioskiem organizatorzy akcji "Ratuj Maluchy!" złożyli blisko 950 tys. podpisów osób popierających pomysł organizacji referendum.

Nowelizacja ustawy o systemie oświaty trafi teraz do Senatu.(PAP)

 

-----------------------------------------

 

Warto poczytać!

Aktualne artykuły o ważnych kwestiach:

- Fakty i mity o sześciolatku w szkole

- O przygotowaniach szkół na przyjęcie sześciolatków

Do pobrania u dołu strony.

------------------------------------------------------------------------------------

Dziecko gotowe do podjęcia nauki szkolnej

o powinno znać:

– swoje imię i nazwisko;

– adres zamieszkania;

– imiona rodziców;

– nazwę zawodu rodziców, jeśli pracują;

– nazwy zwierząt domowych;

– nazwy dni tygodnia, pór roku.

o powinno umieć:

– prawidłowo trzymać ołówek (pomiędzy palcami wskazującym, środkowym i kciukiem);

– posługiwać się przyborami do rysowania, kolorowania i pisania zawsze tą samą ręką (prawą lub lewą);

– kolorować obrazek bez wychodzenia za linię;

– narysować postać człowieka z zachowaniem odpowiednich proporcji;

– poprawnie odwzorować kształty geometryczne, szlaczki literopodobne;

– lepić z plasteliny, gliny lub masy solnej;

– ciąć nożyczkami wzdłuż wyznaczonej linii prostej, falistej i łamanej;

– sprawnie wykonać proste ćwiczenia gimnastyczne, np.: skakać na jednej nodze, rzucać i łapać piłkę;

– samodzielnie się rozebrać i ubrać;

– zawiązać sznurowadła i zapiąć guziki;

– odróżnić prawą i lewą stronę ciała u siebie oraz osoby stojącej naprzeciwko;

– wymienić kilka różnic w dwu pozornie podobnych do siebie przedmiotach lub obrazkach;

– grupować przedmioty według barwy, kształtu, wielkości itp.;

– sortować znane przedmioty lub ich obrazki według określonej zasady, np.: owoce, zwierzęta, zabawki;

– wybrać takie same obrazki, litery, wyrazy;

– złożyć widokówkę pociętą na kilka części;

– dobrać w pary obrazki lub przedmioty z uwzględnieniem jakiejś cechy wspólnej, np.: krowa – mleko, liść – drzewo;

– odróżniać dźwięki różnych pojazdów, instrumentów, głosy zwierząt;

– odtworzyć prosty układ rytmiczny wystukany przez dorosłego, np.: ( - . - .), (- - - -);

– dokonać analizy (podzielić wyraz na sylaby), np.: lo-ko-mo-ty-wa;

– dokonać syntezy (złożyć w całość) wyraz wypowiedziany sylabami;

– wyróżnić głoskę (zarówno samogłoskę, jak i spółgłoskę) na początku i na końcu wyrazu;

– zróżnicować wyrazy dźwiękopodobne, np.: bułka – półka, Tomek – domek;

– swobodnie liczyć do 10, także wspak;

– przeliczyć elementy w zbiorze i powiedzieć, ile ich jest;

– dodawać i odejmować na konkretach, np.: patyczkach lub palcach do 10;

– porównać ze sobą dwa zbiory, powiedzieć, gdzie jest więcej, a gdzie mniej;

– opowiedzieć, co przedstawia dany obrazek;

– poprawnie wymawiać wszystkie głoski oraz dłuższe wyrazy, np.: hipopotam, kaloryfer;

– budować zdania poprawne pod względem gramatycznym;

– przez dłuższą chwilę skupić się na słuchaniu opowiadania, bajki lub muzyki;

– zapamiętać teksty krótkich wierszyków i piosenek;

– zgodnie bawić się w grupie, zaczekać na swoją kolej;

– doprowadzić rozpoczętą pracę lub zabawę do końca;

– posprzątać po sobie po zakończeniu pracy lub zabawy;

– podporządkować się poleceniom;

– wykonać 3-4 polecenia według kolejności podanej przez dorosłego;

– bez problemu rozstać się z rodzicami lub opiekunami;

– łatwo nawiązywać kontakt z dorosłymi i rówieśnikami.

----------------------------------------------

CHARAKTERYSTYKA ROZWOJU DZIECKA    PIĘCIOLETNIEGO

 
Rozwój fizyczny
 
Rysunki są dużo bogatsze w szczegóły a kreślenie po śladzie dokładniejsze.
Dziecko w tym wieku ma coraz lepszą koordynację wzrokowo-ruchową i poczucie równowagi. 
Skacze na jednej nodze i ze złączonymi nogami, przeskakuje przez przeszkody, chodzi po narysowanej linii, huśta się (często jak najwyżej i stara się zeskoczyć jak najdalej) na huśtawce, kręci na karuzeli itp. Uwielbia wspinać się, turlać i pokonywać przeszkody a jazda na rowerze trójkołowym                  a i nierzadko na dwukołowym czy hulajnodze nie sprawia mu większych trudności.
 
Rodzicu pamiętaj!
 
Dziecko pięcioletnie jest „wulkanem energii”, nie dającym się opanować. Każdego dnia doskonali swoje umiejętności często ku przerażeniu rodziców. Nie przerażajmy się, że nasz maluch przewróci się i nabije guza na czole. Aby opanować równowagę dziecko musi czasem się przewrócić. Należy przy tym pamiętać, że główną potrzebą realizowaną przez dzieci do 6 roku życia jest potrzeba ruchu, dlatego też nie martwmy się, że nasze dziecko jest ruchliwe. Nie każde ruchliwe dziecko oznacza dziecko zaburzone.
 
Aby dziecko prawidłowo się rozwijało pod kątem dużej       i małej motoryki warto:
 
• dać dziecku możliwość trenowania sprawności ręki poprzez zabawę: malowanie dłońmi, wycinanki, plastelina, lepienie z gliny itp. 
 
• Zachęcać dziecko do jazdy na rowerze, która doskonale wpływa na zmysł równowagi oraz na prawidłową koordynację całego ciała. Przy tej okazji warto pamiętać o bezpieczeństwie dziecka – kask   i ochraniacze obowiązkowo! Oprócz jazdy na rowerze doskonałe jest pływanie, taniec, jazda na łyżwach itp. 
 
• Uczęszczać z dzieckiem na wszelkiego rodzaju place zabaw, małpie gaje, ogródki jordanowskie gdzie dziecko będzie miało możliwość trenowania swoich umiejętności jak również spożytkowania nagromadzonej energii. 
 
Rozwój intelektualny
 
Dziecko w tym wieku zastanawia się nad wieloma sprawami, wyciąga wnioski – niekiedy błędne, uogólnia. Nadal jest egocentryczne dlatego trudno mu zrozumieć, że inni żyją i myślą inaczej niż on sam.
 
Pięciolatek mówi płynnie i przeważnie poprawnie gramatycznie używając bogatego słownictwa składającego się z około 2000 słów. Z każdym dniem zdobywa nowe słownictwo i doskonali sprawność językową.
 
Dziecko w tym wieku rozpoznaje już wiele słów i liter wokół siebie. Próbuje samodzielnie czytać. Pisanie przychodzi jeszcze z trudem a litery są pisane często w odbiciu lustrzanym i mają nieregularny kształt.
 
Rodzicu pamiętaj!
 
• Na tym etapie warto przyjrzeć się wymowie dziecka. Jeśli zaniepokoi nas sposób artykulacji pewnych głosek lub chcemy upewnić się, że dziecko pod kątem sprawności językowej rozwija się prawidłowo – udajmy się do logopedy. Nie wychodźmy z założenia, że pewne trudności miną bez pomocy specjalisty. 
 
• Starajmy się odpowiadać dziecku na zadawane pytania, nawet te dla nas wstydliwe. Używajmy prostego języka dostosowanego do możliwości dziecka. Pamiętajmy też, że to przez nasze (dorosłych) reakcje pewne słowa nabierają zupełnie innego znaczenia. 
 
• Chcąc pomóc sobie w trudach wyjaśniania różnych zjawisk w otaczającym nas świecie , zakupmy encyklopedię dziecięcą. Będzie to doskonały upominek dla dziecka, a wspólne szukanie odpowiedzi może stać się inspirującym przeżyciem dla dziecka. 
 
Etap pięciu lat to dynamiczny okres nauki czytania                       i pisania. Pamiętajmy aby dziecka nie zniechęcać przez krytykę czy przymus nauki. Warto naukę potraktować jako zabawę i taką formą ćwiczyć z dzieckiem czytanie i pisanie. Pamiętajmy także o tym, że jedne dzieci są już gotowe do takiej zabawy, są w stanie skoncentrować uwagę a dla innych jest jeszcze zbyt wcześnie. 
 
Dziecko nie przejawiające chęci do czytania i pisania nie jest dzieckiem gorszym, leniwym czy zaburzonym.
 
Rozwój emocjonalny
 
Skrajne i gwałtowne emocje, okazywana miłość po czym nienawiść są dość częste i sprawiają wiele trudności bezradnym rodzicom. Nie wiemy jak reagować na histeryczny płacz nie dający się załagodzić żadnym tłumaczeniem. Każda sytuacja, z pozoru błaha, może okazać się powodem wielkiej awantury i wyolbrzymionych reakcji w stosunku do zaistniałej sytuacji.
 
Pięciolatki w trudnych dla siebie chwilach potrafią obrazić się na wszystkich. Ulubiona przyjaciółka już przyjaciółką nie jest, a ukochana babcia staje się „okropna i brzydka”. Plucie, wyzywanie, bicie są dość często obserwowane.
 
Jak dzieci w wieku 5 lat nie mają zbyt wielu przejawów napięcia emocjonalnego, bądź rozładowanie ograniczone jest do jednego charakterystycznego dla siebie sposobu, tak zmienia się to w trakcie rozwoju. Charakterystyczne jest dłubanie w nosie czy obgryzanie paznokci i skórek, 
które mogą się nasilić lub też w przypadku dzieci około 5 i pół letnich mogą dojść inne sposoby rozładowania napięcia. Ważne jest aby przyjrzeć się trudnościom dziecka                            i rozpoznać przyczynę napięcia emocjonalnego. Jeśli dojdziemy do tego, łatwo będziemy mogli zapobiec przyszłym trudnościom.
 
Pięciolatek nie przejawia wielu lęków. Zwykle ograniczone są one do wyobrażeń wizualnych jak 
 
ciemność, postacie widziane w ciemnościach. Charakterystyczny dla tego wieku jest także lęk przed opuszczeniem przez matkę (śmierć, nie wrócenie do domu czy pozostawienie                          w przedszkolu).
 
Rodzicu pamiętaj!
 
• Dla poradzenia sobie z trudnymi emocjami sięgnij po bajkoterapię. 
 
• W przypadku napadu histerii zignoruj zachowanie dziecka. W ten sposób dasz mu do zrozumienia, że tego nie akceptujesz i że nie jest to sposób na osiągnięcie korzyści. 
 
• Okaż zrozumienie dla lęków swojego dziecka, nie wyśmiewaj, nie bagatelizuj, nie krzycz, nie zawstydzaj. Wystarczy przytulić, pogłaskać, porozmawiać czy wytłumaczyć aby dać poczucie bezpieczeństwa                           i uspokoić. 
 
Rozwój społeczny
 
Chęć bycia „dorosłym” przejawia się także w kontaktach m. in. z młodszym rodzeństwem. 
 
Pięciolatek chętnie korzysta z praw wynikających ze starszeństwa oraz argumentuje swoje decyzje tymże faktem.
 
Dla pięciolatka rodzice nadal stanowią centrum świata. Dzieci uwielbiają przebywać blisko matki, wykonywać jej polecenia, pomagać w obowiązkach domowych i robić wiele rzeczy tylko dla niej. 
 
Chętnie proszą o przyzwolenie w różnych sytuacjach. Do taty są bardzo przywiązane                       i dumne z niego. Często chwalą się Nim w towarzystwie rówieśników.
 
Dzieci w tym wieku znają zwroty grzecznościowe oraz zasady dobrego zachowania. Lubią ich używać, zwłaszcza gdy mają „widownię” w postaci zadowolonych i chwalących rodziców. 
 
Oczywiście jeszcze zdarza się, że zapominają o powyższych zasadach.
 
Pięciolatek lubi przebywać w towarzystwie rówieśników, z którymi raczej zgodnie się bawi. 
 
Łatwiej znosi porażkę, czekanie na swoją kolej, choć zdarzają się dzieci, dla których przegrana jest „końcem świata” i powodem ogromnej rozpaczy. Jest to także okres pierwszych znaczących przyjaźni. Często imię przyjaciela/przyjaciółki przywoływane jest wielokrotnie w domu, a niejednokrotnie rodzice słyszą: bo Ania wie lepiej. Obserwuje się także naśladowanie rówieśników przez nasze dzieci. Grymasy twarzy, powiedzonka, zachowania i inne zapożyczenia są dość powszechne.
 
Pięć lat to także okres uczenia się cudownych umiejętności, mianowicie stawiania siebie na miejscu innej osoby, myślenia o innych osobach w różnych chwilach oraz spontanicznego dzielenia się.
 
Rodzicu pamiętaj!
 
Na tym etapie rozwoju pełnisz ważną rolę w nauce dziecka samodzielności. Jest oczywiste, że większość czynności wykonasz szybciej i lepiej, natomiast ważne jest abyś:
 
• Dał dziecku możliwość wykonania samodzielnie jakiejś czynności. Może to będzie dla Ciebie frustrujące, lecz dzięki Twojej cierpliwości, zachęcaniu i pozytywnemu wzmacnianiu dziecko szybciej osiągnie sukces. 
 
• Pozwolił dziecku odczuć włożony w pracę wysiłek                   i wynikającą ze zniecierpliwienia frustrację. Dziecko chce osiągnąć wynik końcowy już natychmiast, nie chce czekać i trudno mu zrozumieć, że musi włożyć                   w czynność więcej czasu i wysiłku. 
 
• Wytłumaczył i pokazał, jak pewne czynności wykonać, ponieważ dziecko najlepiej uczy się przez naśladowanie. Pamiętaj, żebyś zachował spokój gdy dziecko po raz wtóry poprosi o pokazanie czegoś. Często jednorazowe pokazanie czy wyjaśnienie jest niewystarczające. 
 
• Uszanował wybór dziecka oraz jego pomysł. Nie krytykuj, nie ignoruj. Postaraj się wzmacniać dziecko pozytywnie np. chwaląc, interesując się tym czego dokonał, dyskutując na ten temat. Dzięki temu dziecko odczuje nasze zainteresowanie i będzie zmotywowane. 
 
• Nie wypominał błędów! To z całą pewnością nie zmotywuje dziecka do samodzielności. 
 
                                                 mgr Dorota Kalinowska, psycholog dziecięcy

 

 

 

ZałącznikWielkość
oswiatowe_ABC_6latek.pdf3.14 MB
oś 6-cio latki.jpg69.07 KB
o przygotowaniach szkół na przyjęcie sześciolatków.pdf671.73 KB
Fakty i mity o 6 latku w szkole.pdf766.26 KB

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer